<<چو ایران نباشد تن من مباد       بدین بوم وبر زنده یک تن مباد>>

چند جمله عجیب احمدی‌نژاد!

یک کارشناس حوزه روابط بین‌الملل ضمن قدردانی از ملت ایران بابت حضور بی‌سابقه در راهپیمایی 22 بهمن و با تاکید بر این که «نمایش عظیم روز یک‌شنبه بی‌شک مؤلفه‌های اقتدار جمهوری اسلامی در چانه‌زنی با طرف‌های بین‌المللی را افزایش می‌دهد»، در عین حال نسبت به برخی از مطالب مطرح شده از سوی رئیس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد در سخنرانی روز یک‌شنبه شدیداً ابراز تعجب کرد.

وی در گفتگو با خبرنگار سیاسی آفتاب ضمن تاکید بر این که فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای حق ایران و ضرورت توسعه و پیشرفت کشور است یادآور شد: «در عین حال باید بدانیم که احقاق این حق منوط به پیروزی دیپلماتیک بر جهان غرب در پرونده هسته‌ای ایران است که هم‌اکنون به مهم‌ترین مناقشه بین‌المللی تبدیل شده و بیش از هر موضوع دیگری در مذاکرات قدرت‌های بزرگ بر روی میز قرار می‌گیرد».

این کارشناس سیاسی ادامه داد: رئیس‌جمهور باید بداند که تک تک کلمات او بازتاب‌ بین‌المللی پیدا می‌کند و ممکن است حتی در مذاکرات سیاسی و در اقدامات حقوقی علیه جمهوری اسلامی مورد استفاده قرار گیرد. نمونه این امر اظهارات چند ماه قبل آقای احمدی‌نژاد درباره نابودی رژیم صهیونیستی است که از آن زمان تاکنون توسط تل‌آویو در اغلب مجامع بین‌المللی با هدف مظلوم‌نمایی مورد استناد قرار گرفته است و حتی سخنرانی بعدی احمدی‌نژاد که در آن گفت «ایران موجودیت هیچ کشوری حتی اسرائیل را تهدید نمی‌کند» نیز نتوانست آثار آن جمله را پاک کند. تا آن جا که این جمله در تیزرهای تبلیغاتی نومحافظه‌کاران آمریکا علیه ایران نیز به کار رفته است. بنابراین دکتر احمدی‌نژاد باید دقت کند که مطالب مطرح شده توسط وی باید حقوقی، سنجیده و مستند باشد.

وی با اشاره به یکی از جملات رئیس‌جمهور در سخنرانی روز 22 بهمن که گفته بود «وقتی مذاکرات و اسناد را می بینیم به تنها چیزی که اعتراف نکرده‌اند حق مسلم ایران از فناوری هسته‌ای است» یادآور شد: این جمله آقای احمدی‌نژاد ظاهراً از همان جملاتی است که درباره آن از مشاورین ایشان و وزارت خارجه نظرخواهی نشده است و می‌تواند بعدها حتی تبعات حقوقی و سیاسی برای ایران در پی داشته باشد.

این کارشناس حقوق بین‌الملل ادامه داد: واقعیت این است که تیم قبلی در پناه مذاکرات فشرده و تعامل با جامعه جهانی توانست اروپا، گروه هشت‌کشور صنعتی، شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و حتی آمریکا را وادار کند که به حق ایران در استفاده از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای اذعان و اعتراف کنند. این حق در توافقنامه تهران [21 اکتبر 2003]، در چند قطعنامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از جمله قطعنامه نوامبر 2004، در بیانیه اتحادیه اروپا و در تمام مذاکرات مورد اذعان و تاکید قرار گرفته است.

وی در توضیح بیشتر این مطلب افزود: تیم قبلی در پناه رویکردهای واقع‌بینانه تا آن‌جا پیش رفت که اروپا و گروه هشت کشور صنعتی را وادار کرد نه تنها به «حق» ایران اذعان و اعتراف کنند که «اعمال این حق» را نیز مورد تاکید قرار دهند. توافقنامه پاریس مهم‌ترین سند بین‌المللی است که در آن جهان غرب «اعمال حق ایران» در بهره‌برداری از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای را نیز پذیرفته است.

این کارشناس در ادامه یادآور شد: «متاسفانه تاکید جهان غرب بر اعمال حقوق هسته‌ای ایران از جمله دستاوردهای بزرگ نظام در دو سال اول است که توسط دولت نهم به خوبی مورد بهره‌برداری قرار نگرفت در صورتی که استفاده حقوقی درست از آن و مفاد قطعنامه نوامبر 2004 (که در آن پرونده هسته‌ای ایران عملاً به حالت عادی بازگشت) می‌توانست در دالان مذاکرات دیپلماتیک تا اندازه قابل ملاحظه‌ای، زیاده‌خواهی آمریکا و اروپا را مهار کند». به گفته این کارشناس، انکار اعتراف بزرگ جهان غرب به «حقوق ایران و اعمال این حقوق» که ظاهراً با هدف انکار کردن دستاوردهای نظام در دو سال نخست انجام گرفته ناخواسته به اروپا و آمریکا در فشار به ایران کمک می‌کند.

این کارشناس حوزه روابط بین‌الملل همچنین درباره بخش دیگری از سخنان رئیس‌جمهور که در آن گفته بود «آنها خواسته‌های خود را تا به جایی بالا بردند که دولت ایران بدون اجازه مجلس پروتکل الحاقی را تصویب کرد» یادآور شد که اجرای پروتکل‌ الحاقی 2+93 سیاست کلان نظام بوده است که از شهریور 82 (بعد از قطعنامه سپتامبر 2003) در دستور کار قرار گرفته است. به گفته وی، حتی اعلام این تصمیم نیز پیش از آغاز مذاکرات هسته‌ای با اروپا توسط رئیس‌جمهور و وزیر خارجه وقت صورت گرفته است ضمن آن که اجرای این پروتکل برای یک مدت مشخص که بررسی آن در دستور کار مجلس قرار دارد به هیچ وجه با قوانین در تضاد نیست.

کارشناس مزبور در پایان ضمن استقبال از اظهارات رئیس جمهور درباره دستاوردهای نظام در 27 سال گذشته گفت: تاکید دولت نهم بر این که پیش از این دولت نیز در کشور کارهایی صورت گرفته است جای قدردانی فراوان دارد چرا که تاکنون مقامات دولتی به گونه‌ای سخن می‌گفتند که انگار زمین سوخته را تحویل گرفته و بهشت تحویل داده‌اند. از این زاویه باید این اظهارات دکتر احمدی‌نژاد را به فال نیک گرفت و آن را نشانه‌ای از تجربیات دولتمردان کابینه نهم دانست.

وی افزود: البته درباره برخی فرازهای دیگر سخنرانی رئیس‌جمهور از جمله درباره پیشنهاد ایشان در سازمان ملل، پیشنهاد مناظره به جرج بوش، توقف قدم به قدم فعالیت‌های هسته‌ای در گذشته و... نیز مطالب بسیاری قابل ذکر است که در طرح آن در وضعیت کنونی به نفع مصالح ملی نیست

روزنا: رییس ستاد انتخابات حزب اعتماد ملی امروز در کنفرانسی خبری در محل روزنامه اعتماد ملی لیست نهایی مشترک ستاد ائتلاف اصلاح‌‏طلبان و حزب اعتماد ملی در انتخابات شورای شهر تهران را اعلام کرد.

این فهرست با توافق حزب اعتمادملی و نیز دیگر احزاب اصلاح طلب از جمله حزب مشارکت، حزب کارگزاران، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و دیگر گروه‌های اصلاح‌طلب تنظیم شده است.

محمد زمانی قمی، رییس ستاد انتخابات حزب اعتمادملی نامزدهای لیست ستاد ائتلاف اصلاح‌‏طلبان و حزب اعتماد ملی در انتخابات شورای شهر تهران را بدین شرح اعلام کرد:

محمدعلی نجفی، وزیر اسبق آموزش و پرورش و معاون رییس‌‏جمهور سابق؛

معصومه ابتکار، رییس سابق سازمان حفاظت از محیط زیست؛

احمد مسجدجامعی، وزیرسابق فرهنگ و ارشاد اسلامی؛

اعظم نوری، شهردار اسبق منطقه 7 تهران؛

قاسم تقی‌‏زاده خامسی، معاون شهردار اسبق تهران؛

پیروز حناچی، معاون وزیر سابق مسکن؛

شهاب طباطبایی، از فعالان دانشجویی و نهادهای مدنی؛

الهه راستگو، عضو شورای مرکزی حزب اسلامی کار؛

هادی ساعی، قهرمان تکواندوی جهان؛

میرزا ابوطالبی، معاون وزیر سابق مسکن؛

علی دوستی، استاندار سابق کهگیلویه و بویراحمد،

کریمی، معاون سابق استاندار تهران،

‌‏افشین حبیب‌‏زاده، عضو هیات اجرایی خانه کارگر؛

سیدکامل تقوی‌‏نژاد، معاون وزیر سابق تعاون

در مصاحبه ی خبری هفته ی پیش آقای احمدی نژاد شنیدم که ایشان در صدد نوشتن نامه ای به ملت آمریکا و هم چنین انعکاس دیدگاه های مردم ایران هستند.ذکر چند نکته را برای ایشان ضروری دانستم:

آقای احمدی نژاد،

رئیس جمهور مهرورز و عدالت جو،

ضمن عرض خسته نباشید،راستش اگر خواستی از اول انقلاب به این ور را به نگارش در آوری و دست آوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران برای ایران و مردم جهان را متذکر شوی،لطفا آن چیزهایی را که من می گویم را هم بنویس:

بنویس که در همان ابتدای روی کار آمدنمان با فتح دیوارهای سفارتتان،به شما و جهانیان نشان دادیم که هیچ کدامتان را قبول نداریم؛ بنویس که اگر عراق آغاز کننده ی جنگ بود،ما ادامه ی دهنده آن بودیم و لذت می بردیم از این که جوانان کشورمان را بیخود و بی جهت 6 سال اضافه تر بفرستیم خط مقدم تا کشته شوند؛

بنویس که در سال های 61 و 67 عده ای را که با ما سر سازش نداشتند را بی هیچ دادگاه عادلانه ای به اعدام محکوم کردیم و سپس در گورهای دسته جمعی خاکشان کردیم،نظیر جنایت همین صدامی که حال خود به اعدام محکوم شده است؛ بنویس که هنگامی که آقای خمینی مرد چه جنگ قدرتی به راه افتاده بود و بالاخره از میان مدعیان ،شمشیر چه کسی به نشانه ی پیروزی بالا رفت؛ بنویس که پروانه و داریوش فروهر و پوینده و مختاری را،که نزدیک به هشتمین سالگرد کشتار وحشیانه اشان هستیم،چرا کشتیم؛ بنویس که با فریادهای آزادی خواهانه ی جوانان در 18 تیر،به خود لرزیدیم و هیچ چاره ای نداشتیم جز گرفتن دلاوران آن حماسه؛ بنویس که عشقمان کشید اکبر گنجی ای را حال پس از 6 سال زندانی بودن شیپور بی آبرویی ما را در جهان جار می زند،بگیریم و شکنجه اش کنیم؛ بنویس که چگونه از افشاری ها و پورزندها و ... اعتراف گرفتیم؛ بنویس که در زندان به زهرا کاظمی تجاوز کردیم؛ بنویس که زنان خود را سنگسار می کنیم؛ بنویس که فرزندان را از مادران خود چگونه جدا می کنیم؛ بنویس که چگونه از جعبه ی شعبده بازی رهبر معظم انقلاب بیرون آمدم؛ بنویس که چگونه رابین هود بازی در آوردم و نان نفت را از سفره ی چه کس و کسانی برداشتم و بر سر سفره ی خود و دوستان زیبایم گذاشتم؛ بنویس که در زمانی که جان اکبر محمدی را در زندان گرفتیم،من نگران 1% انسان های زندانی شما بودم؛ بنویس که هم وطنانم برای جان سالم به در بردن مجبور به ترک وطن و پناه آوردن به شما و کشورتان هستند؛ بنویس که عدالت تو در این است که کیانوش سنجری زیر کتک های باز جوهایش فریاد می زند"مرا می خواهند بکشند"...

همه ی این را بنویس...

اگر شهامتش را داری...